Manîfesto / 01

Kî ye hush.

Hush ne bêdengî ye. Ew e ya ku li ser sifrekê diqewime, gava yek di dawiyê de gotina rast dibêje û yên din hemû bêdeng dibin. Kes wê nade zanîn.

Me navê xwe ji wê kêliyê girt.

Em kolektîfek in. Hunermend, û kesên ku dilê wan bi berhemên hunermendan re ye.

Em li Berlînê dest pê kirin. Piraniya me ji cihekî din hatin Berlînê, û hinek ji me hê jî digihên.

Loma li vir tu tişt bi bajarekî ve girêdayî nîne. Sifre dikare rê bikeve. Her kesê li dora vê sifrê ji derekê hatiye, û sifre dikare vegere wir.

Bê navber li me dihat nêrîn û kesî em nedîtin. Loma me dev ji lîstikê berda û em rûniştin.

Em bawer dikin ku bal tenê pereyê me yê rastîn e, û divê were xerckirin, ne were dirûn.

Em bawer dikin ku sifreya bê serî, tiştekî siyasî ye.

Em bawer dikin ku di riya hunerê de kes ne pir zû ye.

Em bawer dikin ku her şaxê hunerê bi qîmet e. Deng, wêne, tam, peyv û ya ku hê di rê de ye.

Em bawer dikin: kî ked bide, heqê keda xwe distîne. Kî, yanî her kes.

Navên sereke tune. Li ser afîşê tu nav ji yê din mezintir nîne. Lîsteya mêvanan a ku wateyek wê hebe tune. Li şîvan dik tune; ne niha, ne paşê.

Em berî kirînê deyn dikin. Heman çira, heman kursî, heta ku bişkên. Ji me re çar tişt bi rastî, ji çil tiştên bi qîrîn çêtir in.

Niha em şîvan çêdikin. Pêşangeh, pêşandanên fîlman, rûniştinên guhdariyê, xwendin; ew jî tên, bi rêza ku em karibin wan bi rastî bikin. Em dibêjin çi heye û çi hê tune. Ferqa di navbera kolektîfekê û markeyekê de, bi piranî ev e.

Em ne herikîna ekranê ne. Em ne salonek in. Em ne derdorek in.

Em ew kêlî ne, ya berî ku yek dest pê bike.

Ji xwe pê ve tiştekî neyne. Zû an dereng, li ser yek ji sifreyan, yek dê gotineke rast bibêje û ew sifre dê kip bibe.

Hemû ev e.

HUSH · Berlîn · 2026