Manifesto / 01
hush kim.
hush bir sessizlik değil. Bir masada biri sonunda o sahici sözü söyler, herkes susar. İşte o an. Kimse ilan etmez.
Adımızı oradan aldık.
Biz bir kolektifiz. Sanatçılar ve sanatçının yaptığına gönül verenler.
Berlin'de başladık. Çoğumuz Berlin'e başka bir yerden geldi; bazılarımız hâlâ yolda.
O yüzden burada hiçbir şey bir şehre çakılı değil. Masa yola çıkabilir. Bu masadaki herkes bir yerden geldi; masa da oralara dönebilir.
Hep bakılıyorduk, hiç görülmüyorduk. Biz de rol yapmayı bırakıp oturduk.
Bize göre elimizdeki tek gerçek para dikkat; harcanmak için var, devşirilmek için değil.
Başı olmayan bir masa, bize göre siyasi bir nesnedir.
Bize göre kimse, yolun başında diye erken sayılmaz.
Bize göre her disiplin sayılır. Ses, görüntü, tat, söz ve ardından ne gelirse.
Bize göre emek veren herkes parasını almalı. Herkes derken, herkes.
Afişte yıldız yok. Kimsenin adı ötekinden büyük yazılmaz. Bir anlamı olan davetli listesi yok. Yemeklerde sahne yok; ne şimdi, ne sonra.
Satın almadan önce ödünç alırız. Aynı ışıkları, aynı sandalyeleri kırılana dek kullanırız. Kırk şeyi yaygarayla yapmaktansa dört şeyi hakkıyla yaparız.
Şimdilik sofra kuruyoruz. Sergiler, gösterimler, dinleti akşamları, okumalar; onlar da gelecek, hakkını verebildiğimiz sırayla. Neyin var olduğunu, neyin henüz olmadığını söylüyoruz. Kolektifle marka arasındaki farkın çoğu bu.
Akış değiliz. Mekân değiliz. Ortam değiliz.
Biz, biri söze başlamadan önceki o saniyeyiz.
Yanında yalnızca kendini getir. Er geç masalardan birinde biri sahici bir şey söyleyecek ve o masa susacak.
Hepsi bu.
HUSH · Berlin · 2026